ये ना सखे !

कुणास ठाऊक कोण, कोणात गुंतले... 
अधीर श्वास ते दोघां उरात गोठले...

जे होते ते प्रारब्ध म्हणावे आपले...
सारे मर्म ते नाजूक स्पर्शात साठले...

तोडावी ती नीती अनीतीची किवाडे...
तृप्त करावे मनी काहूर ते माजले...

ये न सखे ! माघारी का हून वळावे...
आल्या क्षणा का असेच उगा दवडावे...